Let's Go Holiday

سلام علیکم، روز و شبتون بخیر

لحظه هاتون پر از آرامش و حال خوب..

حال و هوا بس ناجوانمردانه خوب است. ایشالا ک موندگاره..

بعد از 5 ماه بدون وقفه درس خوندن و امتحان دادن، هیچ چیز به اندازه 20 روز تعطیلی نمیتونه به آدم بچسبه.. مهم نیست ک کمه، میتونست این 20 روز، دو ماه باشه؛ مهم اینه ک از همین 20 روز نهایتِ لذت رو برد..

من یه عادتی دارم ک البته فک کنم خیلیامون درگیر این حالتیم، اونم اینه ک هرچی بیشتر وقت داشته باشم به طرز برنامه ریزی شده ای کمترین استفاده رو ازش میکنم! مثلا ما امتحان کورس قلب داشتیم، ما رو 2 هفته کامل تعطیل کردن ک بریم بشینیم قلب بخونیم. خدا شاهده، شما هم شاهد باشین. از اون دو هفته تا 2 روز قبل از امتحان 3 تا جزوه خوندم، یه روز مونده قبل امتحان 6 تا جزوه خوندم. روز قبل امتحان صبحش یه جزوه خوندم. بعدشم دیگه خیلی فشار روم اومده بود. خسته شده بودم، گفتم قبل امتحان خودمو اذیت نکنم... تقریبا در مورد تمام امتحانام این جریان تکرار میشد

حالا تابستونم همینه، امسال ک کمتر از همیشه تعطیلی دارم و البته خیلی هم ولع داشتم واسه رسیدنش بخاطر فشار قبلی، میزان استفاده مفیدم ازش خیلی بیشتره.. مثلا بجای ساعت یک ظهر ساعت 10 از خواب پامیشم.. کلی کارای مفید ک دوسشون دارم میکنم، چون میدونم چقدر این روزا کوتاهه همه تلاشمو میکنم بیشترین لذت رو ببرم.. حالا اون موقع ها اگه تو کل تابستون یه قدم مفید برمیداشتم پنجاه بار خودمو در آغوش میکشیدم ک ماشالا به زهرا، عزیزم چه کاری شدی..!! ک البته این بزرگ شدنه هم بی تاثیر نیست تو بعضی تغییر و تحولات..

و از همه اینا مهمتر آرامشیه ک این روزها بهم میده... چون دیفالتم دَدَریه و همش اینور اونورم، این روزا خیلی بیرون نمیرم. بیشتر تو خونه ام و از آرامشی ک توی این روزام حکم فرماس لذت میبرم..

گاهی آرزو میکنم کاش زندگی اونقدر طولانی بود که من ب اندازه 20 سال تو همین سن و سال و حال و هوام میموندم، اون موقع عجله نداشتم. آروم درس میخوندم. آروم کارایی ک دوست داشتمو انجام میدادم. آروم زندگی میکردم... این بدو بدو های اخیر یه خرده خسته م کرده. به یه روند خیلی آروم احتیاج دارم ک البته آرزوییست برآورده نشدنی. چون بنا به هر دلیلی محدودیت داره. جوونی، انرژی، دوران تحصیل، و در کل زندگی محدودیت داره. اگه تو همین محدوده بخوای به چیزایی ک دوست داری برسی باید بدویی. تلاش کنی. خسته بشی. حتی گاهی از پا بیفتی. زمین و زمانو بهم بدوزی و گلایه کنی. بعد ک آروم شدی باز از نو؛ بدویی و بدویی و بدویی...

اما باوجود تمام این آمال و آرزوهای ظاهرا برآورده نشدنی، الان و آرامششو عشقه...

خدایا یه دنیا شکرت

زندگیاتون آروم

بـــدرود

ثبتگاه آنچه با من بزرگ می شود ... ...